Menu

Het nieuwe Europese erfrecht

Op 17 augustus 2015 zal de Europese Erfrechtverordening in werking treden. Wat zal dit voor de praktijk gaan betekenen?

Op dit moment kent ieder land zijn eigen regels op het gebied van het internationaal privaatrecht (IPR). Met het IPR heb je te maken wanneer een zaak internationale aspecten heeft, bijvoorbeeld wanneer iemand vermogen in het buitenland heeft, maar ook wanneer een Nederlander in een ander land woont of wanneer iemand met een niet-Nederlandse nationaliteit in Nederland woont, hier bezittingen heeft of hier zaken doet.

Het IPR bepaalt in dat geval welk recht van toepassing is, het Nederlandse recht of het recht van het betreffende buitenland. Dit kan soms tot lastige situaties leiden.

Voorbeeld

Wanneer een in Nederland wonende Nederlander in Frankrijk een vakantiehuisje heeft en vervolgens overlijdt zonder een testament gemaakt te hebben, zegt het Nederlandse IPR, dat het vakantiehuisje vererft naar het Nederlandse recht. Het Franse IPR zegt echter, dat het vakantiehuisje vererft naar het Franse recht. In de praktijk zal dan het recht van het land waar een goed, het vakantiehuisje, zich bevindt, in het voorbeeld Frankrijk, de doorslag geven.

Zou het vakantiehuisje echter in Duitsland liggen, dan zegt het Duitse IPR, dat het huisje naar Nederlands recht vererft. Het is door al deze rechtsstelsels niet eenvoudig na te gaan welk recht nu precies geldt.

Eenduidige regels internationaal privaatrecht binnen de EU

Om hier wat meer duidelijkheid in te krijgen, is binnen de Europese Unie (EU) afgesproken, dat het IPR, voor wat betreft de vererving en afwikkeling van internationale nalatenschappen, voor een groot deel van de lidstaten binnen de EU op dezelfde wijze geregeld gaat worden.

Landen die niet meedoen aan deze regeling zijn Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk.

Bij testament te regelen

De nieuwe regeling, die dus op 17 augustus 2015 gaat gelden, geeft iemand het recht om bij testament te kiezen voor het recht van het land waar hij, op het moment dat hij het testament maakt, woont of voor het recht van het land waarvan hij de nationaliteit heeft.

Heeft iemand geen rechtskeuze gemaakt, dan geldt, kort gezegd, het recht van het land waar een erflater zijn gewone verblijfplaats had op het moment van zijn overlijden.

Bij “gewone verblijfplaats” moet gekeken worden naar het land waar de overledene de meeste maatschappelijke en sociale banden mee had. Dit zal niet altijd het land zijn waar hij zijn laatste adres had.

Europese verklaring van erfrecht

Wanneer een erfgenaam, legataris of executeur in een nalatenschap in een ander land binnen de EU moet bewijzen dat hij erfgenaam, legataris of executeur is, heeft hij een Europese verklaring van erfrecht nodig.

In Nederland is besloten dat een dergelijke verklaring binnen Nederland afgegeven moet worden door een notaris. Met een Europese verklaring van erfrecht kan in het buitenland een nalatenschap worden afgewikkeld. Hiermee worden dubbele of extra procedures voorkomen, met als gevolg, dat een nalatenschap sneller, en dus ook vaak goedkoper, afgewikkeld kan worden.

Overgangsdatum IPR

Tot 17 augustus 2015 geldt nog het oude recht waarbij ieder land zijn eigen IPR hanteert en waarbij een Nederlandse verklaring van erfrecht niet zomaar in elk land geaccepteerd wordt.

Wilt u meer informatie over nalatenschappen met internationale aspecten of over het vererven en afwikkelen van nalatenschappen in het algemeen, dan is de notaris de aangewezen persoon. Graag nodigen wij u uit contact op te nemen met een van onze medewerkers van de afdeling personen- en familierecht via het algemene telefoonnummer 033-4601601.

Gepubliceerd op 23 september 2013